16 Ocak 2012 Pazartesi

Sosyal İnsan

Epeyce bir zamandır -tam sayı verecek olursak 102 gündür- asosyal bir biçimde yaşamaya alışmıştık.Hafta içi  parka,markete,başka birgün daha uzaktaki parka,yürüyüşe giderek havalanıp geliyorduk.alışmıştık işin tuhafı:)
Hafta sonları ise eşimle Almaty'nin güzide mekanlarını geziyor,sokaklarda kayboluyor,yorulunca eve dönüyorduk.Kendimize sadece 3 kişilik bir hayat kurduk,yaşayıp gidiyoruz,bundan iyisi varmı?
Var.
Türkiye'deki migrosların Kazakistan,Bulgaristan,Bakü gibi ülkelerdeki ismi ramstore (Pamctop) ;
Türklerin uğrak yeridir.Hiçbiryerde görmediğiniz biskrem,lavaş,çiçek ekmek,susamlı simit,halley,rize turist çayı burda bulunur.Dolayısıyla burda bir türkle karşılaşma ihtimaliniz yüksektir.Şansa bak ki;3 aydır hiçbir türkle karşılaşmadım :))
Sadece kel kafalı bir amca görmüştüm,yanındaki 1.80lik rus hanımla alışveriş yapıyorlardı,ona da selam vermedim zaten:))
Geçen cuma bir bayanla tanıştım,Eşi Türk hastanesinde görevliymiş o sebeple burya yerleşmişler.
Asosyallikten bunalmış ruhumu ve bedenimi görmeliydiniz.Tam bir komedi yaşattım kıza.Önce sanki yıllardır tanıyor gibi nerdesiniz 3 aydır hiçkimseyi görmedim dedim şen şakrak,ağzı kulaklarında bir şekilde.
Sonra pek laubali olduğunu düşünerek tokalaştım ben elif,memnun oldum dedim ahaha,şu an bile kendime inanamıyorum:)Bünye alışmış tabii monolog halinde yaşamaya,bir insanla karşılaşınca afalladı.Telefonlarımızı aldık,neredeyse yalvarır biçimde evime davet ettim,arkadaşlarınız varsa onlarda gelebilir diye ekledim.Bayanın yanında komşusu( Ahıska türkü olan yaklaşık 60 yaşlarında bıyıklı bir teyze) de vardı,ona bile sarıldım ,siz de gelin dedim:)
eve dönerken kendi kendime acıdım.Ya ben ne hallere düşmüşüm de haberim yok.Ben ki hepi topu 5 daireden oluşan apartman komşularına bile selamın ötesini 4 yıl sonra aşabilmiş bir kadın,git sen teyzeye sarıl:)))
işte böyle blog,allah insanı ne halden ne hale sokuyor,göresin:))
Günün rusça kelimesi:будем любить (budem lyubit) (sevelim)
любимый (lyubimyĭ) (sevilelim)

özlü söz:sevelim sevilelim,dünya kimseye kalmaz:)

11 yorum:

Esra dedi ki...

Çok güldüm :) birkaç ay öncesine kadar yakın bir aile dostumuz orda yaşıyordu eşi ve çocuğuyla fakat çocuğun okulunda problem olunca eğitimine burda devam etmesi için annesiyle döndüler şimdi ankaraya. O da çok yalnızlık çekti orda, keşke evvelden rastlasaymışım bloguna :(

Deli Anne dedi ki...

Ahahah! ahahah! canım canım canım!

Efenim izninizle bu postu paylaşıyorum, özlü sözünüz maceranız harika imiş:)

deren dedi ki...

esra bende çok güldüm kendi halime,sende gül:))
evet keşke önce denk gelseydin,ama vardır bunda da bir hayır...ziyaretin için teşekkürler..

ASLI dedi ki...

kendimi okudum inan...
Ben de Avusturya da yasiyorum.Ama henüz tam anlamiyla bir arkadas cevrem yok.Senin gibi türk birini görsem hemen sazan misali konusmaya calisirim.Ama bakarim bana pek uygun degil.sonra eski asosyal hayatimin olmayan kiymtini bilirim.Falan filan :)

betul dedi ki...

sanirim yurt disinda yasayan bircok kisi hayatinda bir veya daha cok kez bu halleri yasamistir

deren dedi ki...

deli annem- Al tepe tepe kullan:)))

Aslı- İşin bir de o yönü var değil mi,ya kafa dengi çıkmazsa? ilerleyen bölümlerde göreceğiz bakalım..Sende bir arkadaş bulursun umarım yakın zamanda...

deren dedi ki...

betül- evet haklısın..."gurbet eller" acındırması boşuna değil:)

hypo dedi ki...

üzüldüm ya.
ben buradan orada türkler bulursam, buradan yorum atarım sana.
ceplerini ve adreslerini nasıl verceğim onu bilmiyorum bak:(

deren dedi ki...

üzülme hypo,üzülme.ne yapalım seçtik geldik,çekeceğiz:)

Aslı dedi ki...

Çok keyifli bir yazı olmuş :)) ama bir yandan gülerken bir yandan da hüzünlendim.

deren dedi ki...

teşekkür ederim aslı,hayat da öyle bir yanın keyiflenirken bir yanın hüzünleniyor işte:)

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...